Şuraya ebeveynlikle ilgili bir iki kelam edeceğim boyumdan büyük belki
ama kararım da kesin, söyleyeceğim.
Çocuklarınız size güvensin, korkmasın sizden.
Açık olun onlara karşı, dürüst olun eğer yalana alışmasın istiyorsanız.
Onları düşündüğünüzü, hislerini önemsediğinizi hissettirin.
Hastayken, en eski ve etkili ilacın sizin şefkatiniz olduğunu bilmelerini
sağlayın.
Fikirlerini sorun, size öğrettiklerini öğrenmeye çaba sarf edin ki aranızda
uçurumlar olmasın yarın öbür gün büyüdüklerinde.
Bir köprü inşa edin aranıza, sevgiyle.
Küçük omuzlarına yük bindirmeyin, taşıyamayacakları.
Korkutmayın onları gürlemenizle, sözcükleriniz iyileştirsin her daim kırılan
yüreklerini.
Yaşama dair birkaç ipucu verin, hazırlıklı olsunlar gelecek darbelere.
Yükseltin özgüvenlerini, desteğinizi esirgemeyin.
Sohbet edin, teşekkür edin, özür dileyin gerekirse, bunların en doğal şeyler
olduğunu yine sizden öğrensinler.
Aşık olduklarında sizinle paylaşmalarına fırsat verin.
Elinizi verin onlara, dirseğinizle dürtmeyin.
Kocaman kucaklayın, tokalaşmayın kendi öz evladınızla.
Ufuklarını genişletin, köreltmek yerine.
Çocukluğunda yetişkin; yetişkinliğinde çocuk gibi davranmayın.
Çocukluğunda yetişkin; yetişkinliğinde çocuk gibi davranmayın.
Böylece birer yetişkin olduklarında size hayran olurlar, düşman değil.

merhaba, yeni açmış olduğum bloguma beklerim, sizi takipteyim :)
YanıtlaSilhttp://gezgiccift.blogspot.com.tr/