Ana içeriğe atla

Sanrıdan Sonra Gelen Hafif Susamışlık

Anlatamıyor, yazamıyorum...
Artıyor sancılarım ve de sanrılarım.
Hislerim köreliyor; ne güneş ısıtıyor tenimi ne de radyoda çalan şarkı içimi...
Uykularım terk ettiler bedenimi,
Fakat rüyalarım gitmediler henüz temelli... 
Ağrılarım var şimdi, biraz da üşümelerim, 
Bir mum ışığı görünce hafifliyorlar, ama yeter mi sahi? 
İnsanın ağrıması iyi bir şey. 
Hala hissedebildiğini gösterir, öyle değil mi? 
Dertop olup kıvrılıyorum gözümün kestiği ilk yere, 
Üstümdeki bu hırkadan güzeli yok şimdi... 
Bir eksiklik var, bir fazlalıkla beraber, 
İsteksizlik, umutlarımı kucaklamış, bir annenin bebeğini kucaklaması gibi
Öyle içten... 
Dizlerim acıyor, ellerime kum taneleri yapışmış, 
Saç tellerim dökülüyor hafifçe yer çekimine doğru, 
Bir ses duyuyorum uzaklardan, 
Bir ses, evet, kimin sesi bu? 
Kimsenin değil, suyun sesiymiş, 
Hafif hafif yaklaşıyor kum tanelerini sararak, duyuyorum, 
Varlığını duyumsayabiliyor, bekliyorum. 
Biraz sonra örtüyor üzerimi, usulca. 
Suyun kolları olur mu? Onun var. 
Kollarına alıp sarıyor bedenimi ve zihnimi...
Her bir ağrı önemini yitiriyor, var olan her şey siliniyor hiç var olmamışçasına... 
Kimim ben? 
Sen ben kalmadı artık, diyor bir ses. 
Yalnızca su var,
Su...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Blogger Mim-2017'ye Doğru Hayaller, Dilekler ve Hedefler

Dün uzun zamandır yaşadığım en tuhaf gündü diyebilirim. Bir sevindim, bir üzüldüm, bir ağladım, bir kızdım, sonra yine ağladım… Duygularım karmakarışıktı ve etkileri hala sürüyor… İşte tüm bunların arasında tesadüfen bir yazı gördüm, 2017’ye dair hayallerden, sorulardan, cevaplardan oluşan bir yazı. Mim’lenmek diye bir şey varmış :) Onu öğrendim. Sonra sevgili  The Good Wish 'in bloguna girdim ve bir de ne göreyim, beni de mimlemiş ve doğruyu söylemek gerekirse dünkü kaos içinde mutlu olmamı sağlayan sayılı şeylerden  birisi oldu bu. Çok teşekkür ediyorum, iyi ki varsınız siz ve sizin gibi güzel insanlar. :)     İşte Sorular ve İşte Cevaplar 1-Kimse mükemmel değildir ama yine de eksikleri düzeltmek mümkün. Huylu huyundan geçmez mi dersin? Yoksa şu huyumu değiştirsem hiç fena olmaz mı? Nedir o huyun? 2017 için kendinde değiştirmek istediklerin neler? Evet, kimse mükemmel değil çok haklısın ve bizi insan yapan da eksiklerimiz, kusurlarımız...
12 yorum
Devamı

Arayış

Hayatı tanıyorum bu ara, yeniden, farklı yönlerinden Bu zamana kadar ki gözlemlerim sonucunda hayatı zorlaştıranın insanın kendisi olduğuna karar vermiştim ama bu karara olan inancım da sarsıldı son sekiz-dokuz aydır. ''Üniversiteyi özlemeyeceğim, Antep bana yetti zaten.'' derken en olmadık anlarda gelen özlemlerim var artık. Bir de durmadan kulağımda yankılanan, tam vazgeçeceğim anda zebella gibi karşıma dikilen bir söz var; Bu hayatta herkesin tırmanacağı engelleri vardır. Hani ''hayata atılmak'' diye bir terim vardır ya, işte ben o kısımdayım. O kadar çok istiyorum ki kaldığım sayfaya bir ayraç koyup hazır olunca geri döneyim. Ama olmuyor. Olmaz değil tabi, fakat zaten istediğimin bu olduğunu da sanmıyorum, esas sorun orada. Sadece şunu biliyorum, belki de en emin olduğum şey artık şu: Hayat kısa ve insan sevdiklerinin yanında, yakınında olmalı. Kalbimin, ruhumun olduğu yere bedenimi taşımanın yollarını arıyorum bu yüzden. Zamanı vardır diyorum. Her ...
6 yorum
Devamı

Zamansızlığın Sığınmacısı

Öyle zamansızdı ki, Hissizliğin içinde bir titreşim, Sessizliğin içinde bir inleyiş, Köklerine dolanmış bir filiz kadar ilginç ve beklenmedik. Beklenmeyeni ne yapar, ne eder de kabullenirdi insan? Ne öğretmişlerdi ona, Ne söylemişlerdi büyükleri? Ah! O her şeyi bilen büyükleri... Neydi doğru, neydi yanlış? Zamanı mıydı, yoksa zamansızlığında mı gizliydi sırrı? Sırlara dair bir şeyler bilirdi, Neyse ki... Şimdi zamansızlığın içinde aniden gelişen bu duyguyu alıp kimlere anlatmalıydı Ya da nasıl, hangi köşede saklamalıydı? Ve kaçmaya böyle başlanırdı... Zaten buraya da kaçmamış mıydı? Zaman kendini başa mı sarmıştı? Sahi neydi o ilk kaçıp saklandığı? ...  
Yorum Gönder
Devamı