Çok zaman oldu, oturup uzun uzun yazmayalı... Yazmak değil de, daha çok anlamak, anlaşılmak istediğim bir dönemdi belki ondan; belki de anlatamadığım duygularımla yüzleşmeye ihtiyacım olduğundan... Şimdi buradayım çünkü artık daha iyiyim sanırım. En azından biraz güç toplamış hissediyorum. İnsanın başına her şeyin gelebileceğini daha iyi biliyorum artık. Ve insanın kendisine dürüst olmak adına neler yapabileceğini de... Hayat neden bu kadar zorlaşıyor günden güne inanın hiç bilmiyorum. 💫 Oysa ki küçük bir kız hatırlıyorum, büyüdüğü zaman tüm sorunları çözeceğine inanan. Hemen çok yakınımda hissediyorum onu, sanki elimi uzatsam ona tutacak, fakat erişemiyorum. O küçük kız 5-6 yaşlarında orada bir yerde bekliyor umutla ve sabırla, bense bugün 24 yaşımda umudumu diri tutmak için bir günün içerisinde bile defalarca çırpınıyorum. Bazen o kadar ''çok'' geliyor ki her şey, nasıl mücadele edeceğimi bilemiyorum. Rüzgar esiyor ve ben sadece savruluyorum, hissi...